Choroba Parkinsona

- Nauka, Felietony Dodaj komentarz

Ostatnimi czasy studiowałem genezę choroby Parkinsona. Przez parę miesięcy zbierałem informacje na temat tej dysfunkcji. Znalazłem wiele ciekawych danych na jej temat, którymi chciałbym się z wami podzielić.
W dzisiejszych czasach leczenie bazuje na podnoszeniu poziomów dopaminy – neurotransmitera kontrolującego ruchy – w synapsach używając prekursora L-DOPA. Jest to niepoprawne, ponieważ ten sposób zmniejszania efektów choroby uszkadza drogę nagrody oraz ośrodki ruchu znajdujące się w mózgu. Poziomy tej substancji są zbyt niskie, by odpowiednio stymulować połączenia nerwowe. Pacjenci otrzymują prekursor zwany lewodopą, z której jest syntetyzowana dopamina. Synapsy – łączenia między komórkami nerwowymi – są wtedy nią zalewane, stymulując połączenie. W przeciągu paru lat zauważalne są już wyraźne skutki uboczne. Można porównać to do urządzenia elektrycznego, które dostaje zbyt duży woltaż, przez co zaczyna działać wadliwie. Jest to rozwiązanie na krótką metę, więc dalsze badania są konieczne.
Alan Crossman udowodnił, że prawdziwa podstawa choroby tkwi głęboko w mózgu. Zbadał działanie MDMA na mózg ludzki przy pomocy Tima Lawrence’a. Substancja automatycznie ulżyła skutki uboczne używania Levodopy. Zbadał działanie mózgu pod wpływem narkotyku i dowiódł, że jądro podwzgórzowe, niewielka część mózgu położona blisko głównego ośrodka produkcji dopaminy, jest nadaktywna przy chorobie Parkinsona. To odkrycie doprowadziło do pierwszych kuracji przez operację. Niestety, ten sposób leczenia jest bardzo niebezpieczny oraz nie zawsze skuteczny. Może doprowadzić do depresji, rozmytego widzenia, paraliżu, a nawet śmierci, więc jest wykorzystywana tylko i wyłącznie jako ostateczne wyjście.
Dalsze badania wykazały, że neurotransmitterem działającym w jądrze podwzgórza jest serotonina. Naukowcy dowiedli również, że substancje podnoszące jej ilości w synapsach, jak MDMA, usuwały skutki choroby. W końcu zbadali efekt placebo. Tim mógł wykonywać gładkie ruchy pod wpływem narkotyku, co ostatecznie potwierdziło ich tezę.
To doprowadza nas do nowej ery leczenia choroby Parkinsona. MDMA nie może być użyte ze względu na zbyt wiele niechcianych skutków ubocznych. Ta substancja była tylko inicjatorem badań, które dowiodły, że choroba ma inną genezę, niż błędnie uważano. Z drugiej strony, prohibicja komplikuje poszukiwania bezpiecznego rozwiązania. Tylko Tim zbadał wpływ tej substancji na tą chorobę. Ludzie nie są zbyt chętni do fundowania badań nad nielegalnym narkotykiem w służbie medycyny, co utrudnia pomoc chorym.
Jak dotknięci chorobą sobie poradzą? Co przyniesie przyszłość?
Dalsze badania są koniecznością.

Źródła:
PL:
Ekstaza i Agonia – dokument o wspomnianych w artykule badaniach
Część 1: http://www.youtube.com/watch?v=qucy1lB1A0k
Część 2: http://www.youtube.com/watch?v=WLBGdOx1Fo8
Część 3: http://www.youtube.com/watch?v=pWjAO0wVXjI
Część 4: http://www.youtube.com/watch?v=PK_YunMGC4A
Część 5: http://www.youtube.com/watch?v=qWI6cB0KUps

EN:
http://www.ecstasy.org/info/parkinsons.html – Tim Lawrence na temat MDMA
http://www.bbc.co.uk/science/horizon/2000/ecstasyagony_transcript.shtml – Transkrypt dokumentu
http://www.maps.org/media/nytimes-parkinsons.html – Więcej na temat badań
http://www.jneurosci.org/cgi/content/abstract/23/27/9107?ck=nck – Naukowe informacje o receptorach serotoninowych

Zostaw komentarz

Teksty napisane na tej stronie są tylko i wyłącznie fikcją literacką.
WP Theme & Icons by N.Design Studio